Knut

 

Eisbär Knut wäre am 5.Dezember2011  fünf Jahre alt geworden!

Knut  war   ein   toller   Eisbär   und   sehr   beliebt

bei Kindern ,Wärtern und Erwachsenen

 im    Zoo. Aber  er  hatte  seit  der  Geburt  eine

entzündliche Gehirnkrankheit  wie  auch  sein  Vater  .

Knut  ist  gestorben,  nachdem  er einen Anfall hatte,

 von   einer  sehr hohen   Klippe   gestürzt   ist  

 und   sein  Schädel in  tausend    Stücke  

 zersprungen   ist und er ertrank.

 Sein   Wärter   war   so  traurig,

 dass   er  auch   gestorben   ist . Viele Menschen denken noch an sie beide!

Veröffentlicht unter Aktuelles, Die Welt, Tierisches, Wissen | Hinterlasse einen Kommentar

Janusz Korczak

 

 

 

JANUSZ

KORCZAK

 

 

Leben

 

Goldszmit wuchs als erstes Kind von Cecilia, geborene Gębicka,[2] und Józef Goldszmit mit einer jüngeren Schwester Anna in Warschau auf.

Die wohlhabende Anwaltsfamilie Goldszmit galt als assimiliert und lebte im Einfluss der jüdischen Aufklärungsbewegung Haskala. Erst in Zeiten des wachsenden Antisemitismus begann Henryk, sich mit seiner jüdischen Abstammung zu beschäftigen.

Die Schuljahre absolvierte Goldszmit in einem Humanistischen Gymnasium in Warschau, wo er Latein, Deutsch, Französisch und Altgriechisch lernte; Unterrichtssprache war Russisch, da Warschau aufgrund der Teilungen Polens des 18. Jahrhunderts Bestandteil des Russischen Reichs war. 1896 verschlechterte sich mit der Erkrankung und dem Tod seines Vaters in einem Nervenkrankenhaus die finanzielle Situation der Familie dramatisch, so dass der junge Henryk mit Nachhilfestunden den Lebensunterhalt mitfinanzieren musste. Im selben Jahr gewann er als Gymnasiast einen Nachwuchspreis für seinen ersten Roman Der Gordische Knoten.

Engagement für Kinder

Korczaks Waisenhaus Dom Sierot in der Krochmalna Straße in Warschau, ca. 1935

Die zusätzlichen Einnahmen seiner schriftstellerischen Arbeiten sollten seinem ärztlichen und sozialen Engagement für arme und verwahrloste Kinder zugute kommen. Mehrfach fuhr er als unbezahlter Betreuer mit zu den Sommerkolonien – durch Spenden finanzierte Sommerferienlager für Kinder des städtischen Proletariats. Als er dann 1911 die Leitung eines nach seinen Plänen neu errichteten jüdischen Waisenhauses angeboten bekam, gab er den Arztberuf auf und sagte zu.

Dom Sierot (polnisch Waisenhaus) wurde sein Lebensinhalt. Getragen von der jüdischen Gesellschaft Hilfe für die Waisen, nahm das Haus jüdische Kinder bis zum Alter von 14 Jahren auf. Goldszmit erhielt den pädagogischen Spielraum, um seine auf prinzipiellen Kinderrechten fußenden Ideen umzusetzen und nach neuen Wegen zu suchen, beispielsweise bei der Umsetzung eines Kinderrepublik-Modells. Als er nach Ausbruch des Ersten Weltkriegs erneut als Divisionsarzt der russischen Armee einberufen wurde, führte seine Mitarbeiterin Stefania Wilczyńska (genannt Stefa) die Arbeit im Dom Sierot weiter. Aber Goldszmit blieb weiterhin pädagogisch tätig: Zum einen schrieb er mit Wie man ein Kind lieben soll sein wichtigstes pädagogisches Werk, zum anderen betreute er während seiner Stationierung bei Kiew mehrere Waisenhäuser ärztlich, wobei er Maryna Falska kennenlernte, die dort ein Internat für polnische Kinder leitete.

 Der darauffolgende Zeitabschnitt – nach der Rückkehr aus dem Krieg und der Normalisierung des täglichen Lebens im wieder zur Hauptstadt des eigenständigen polnischen Staates gewordenen Warschau – lässt sich als Korczaks Blütezeit bezeichnen. Neben seiner Tätigkeit am Dom Sierot übernahm er 1919, zusammen mit Maryna Falska, auch die Leitung des Waisenhauses Nasz Dom (Unser Haus), das, zuerst in Pruszków bei Warschau untergebracht, 1928 in den Warschauer Villenvorort Bielany umziehen konnte. Diesem war zwei Jahre lang auch eine Alternativschule angegliedert. Außerdem war er am Institut für Sonderpädagogik als Dozent tätig, ab 1926 als Sachverständiger für Erziehungsfragen beim Bezirksgericht sowie 1926 bis 1930 als Redakteur der Kinderzeitung Mały Przegląd (Kleine Rundschau). Er schrieb zahlreiche Bücher, in denen er – weitaus häufiger in Kinderbüchern und Erzählungen als in pädagogischen Schriften – seine Erfahrungen und Ideen beschrieb. Schließlich wurde er in den Jahren 1935/36 auch Mitarbeiter des polnischen Rundfunks, als er, allerdings nicht unter seinem Namen, sondern lediglich als „Alter Doktor“, vor dem Mikrofon mit Kindern und über Kinder plauderte.

Wir hatten eine Wissensolimpiade von Janusz Korczak

 

Veröffentlicht unter Die Welt, Wissen | Hinterlasse einen Kommentar

Bulid-a-Bear

Build-a-bear

 

 

Hallo, liebe Leser, dies ist ein Laden. Er heißt „Build-a-Bear“ . Da kann man einen „Freund fürs Leben“selber machen.

Dieser Laden ist im Einkaufszentrum „das Schloss“ und im „Alexa“ und im Jahr 2013 wird es eine Neu- Eröffnung am Leipziger Platz geben.

 

Es ist sehr toll, ich und mein Freund haben uns da auch einen Teddy gemacht. Man führt Watte über eine Maschine in den Bauch

eines Teddyfells, das man sich vorher ausgesucht hat .Man kann zwischen „süßer Honigbär“, „Aidabär“, „Ted“ und anderen Teddytypen auswählen.Es gibt wahnsinnig viele verschiedene Farben,Nasen und Felle.

 

Für die Teddys sucht man Hosen,Jacken, Anzüge, Krawatten oder Schuhe und vieles mehr aus.Die Preise schwanken zwischen 16,99€ und ungefähr 25,99€ und für den Bär macht man eine Geburtsurkunde

Man kriegt dazu ein Haus aus Pappe umsonst.Man kann auch eine Schleife haben, aber natürlich, wenn man will.

 

 

 

 

Viel Spaß! Kwiciu und mak

Veröffentlicht unter Aktuelles, Hobbys | Hinterlasse einen Kommentar

Fasching

Fasching

Fasching beginnt jedes Jahr

am 11.11. um 11:11 Uhr.

Die „Hauptsaison“ist aber

vor dem Rosenmontag,da s

ind die Staßenumzüge und

am Faschingsdienstag.

Man verkleidet sich und

feiert!

Viele Straßen werden

gesperrt und die Menschen

gehen durch die Straßen.

Es ist laut und es gibt auch

laute Musik.

Die drei tollen Tage in der

NärrischenZeit

sind die besten Tage.

Aschermittwoch ist der

Schluss der Karnevals-

zeit,für Christen beginnt die

Fastenzeit vor Ostern und

man schüttet Asche über sich.

Die Menschen haben sich

verkleidet ,weil sie

einmal für wenige Tage

närrisch sein wollten.

Veröffentlicht unter Aktuelles, Freizeit, Hobbys, Wissen | Hinterlasse einen Kommentar

Pablo Picasso

Pablo Picasso

1881-1973

Picasso hatte eine Vorliebe für

Stierkämpfe, Clowns, Akrobaten

und schöne Frauen. Pablo Picasso

wurde am 25. Oktober 1881 in

der spanischen Stadt Malaga

geboren.Pablo ging ungern in die

Schule.

Nach der Blauen und Rosa

Periode, in der er für die Bilder

blaue oder rosa Farbe nahm, fing

er an, Gegenstände oder Gesichter

zu zerlegen und von verschiedenen

Seiten gleichzeitig zu

malen.Später nannte man das

Kubismus.Picasso wurde 92 Jahre

alt und hatte vier Kinder. Seine

letzten Lebensjahre verbrachte er

in Südfrankreich und starb am 8.

April 1973 in der Stadt Mougins.

Veröffentlicht unter Aktuelles, Die Welt, Wissen | Hinterlasse einen Kommentar

Berliner Tierheim

Hey,hier sind wir wieder mit dem BERLINER-TIERHEIM und freuen

uns wenn ihr genau so viel Spaß am lesen habt wie wir am schreiben!

Leider ist uns zu Ohren gekommen das nicht so viele Menschen

gespendet haben wie wir erwartet haben und da es uns sehr wichtig

wollen wir euch nochmal zeigen wie sehr die Tiere leiden und

gerade jetzt ist es schwer für die Tiere ein zu Hause zu finden.

 

Mehr werde ich jetzt nicht mehr schreiben weil ihr alles wissen

müstet,wenn die Bongo gelesen hättet und damit TSCHÜS!!!

Veröffentlicht unter Freizeit | Hinterlasse einen Kommentar

Monster High

Buch Monster High: Happy Birthday unterm Vollmond

Autor: Lissi Harisson

Verlag: Arena Verlag

Aus dem amerikanischem von Simone Wiemken

Es gibt noch :

Monster High – Fledermäuse im Bauch

Monster High – Eine Party zum Verlieben

Monster High 04. Ein Date zur Geisterstunde

Und andere Sachen wie: Notizblöcke, Freundebücher, Tagebücher,Srapbooks, Videospiele, Sticker, Hörbücher und andere Sachen.

 

Veröffentlicht unter Aktuelles, Freizeit, Hobbys | Hinterlasse einen Kommentar

Little Big Planet

Little Big Planet 2

Gdybyś stanął na powierzchni LittleBigPlanet i spróbował wyobrazi

bardziej zdumiewające, fantastyczne i pomysłowe miejsce, pełne niesamowitych przygód, wspaniałych postaci i sposobów na spędzenie czasu… nie udałoby Ci się. To stolica wyobraźni i wyłącznie od Ciebie zależy, jak ją wykorzystasz. Twórz nowe poziomy i powiększaj otoczenie, zbieraj różne narzędzia i obiekty, żeby zmienia

świat. Albo zwyczajnie baw się z ludźmi i rozwiązuj zagadki, które przygotowali.

LittleBigPlanet to ucieleśnienie Twojego wymarzonego świata.. Na LittleBigPlanet jesteś małą Szmacianką, taką jak ta – śliczna, prawda? Sackboy (lub Sackgirl) to zabawna posta

, z którą będziesz przeżywa

przygody na LittleBigPlanet. Co wyróżnia Sackboya? Na pewno możliwość zmiany jego wyglądu, aby był modny albo dziwaczny. Podczas zwiedzania świata zbierzesz wiele ubrań i rzeczy, które możesz założy

, ponadto da się je też kupowa

w PlayStation®Store. Obejrzyj niektóre kostiumy. Podczas podróży po LittleBigPlanet trafisz do wielu miejsc, niezależnie od tego, czy grasz na PlayStation™3 lub PSP™ (PlayStation®Portable).

Gra to dopiero połowa zabawy… Dzięki LittleBigPlanet przeżyjesz fantastyczną przygodę i dostaniesz narzędzia do jej zaprojektowania – wszystko dzięki prostemu i intuicyjnemu Popit.

W Trybie tworzenia możesz używa

Popit do przeglądania wszystkich narzędzi, naklejek i ozdób z Trybu opowieści. Wykorzystasz je do budowy własnych poziomów, zabawek i gadżetów. Umieszczaj przeszkody, pułapki lub przeciwników, użyj swojej bujnej wyobraźni – możesz stworzy

wszystko, co widziałeś w Trybie opowieści albo czerpa

z niego inspirację i zbudowa

coś większego i bardziej skomplikowanego! Bądź wizjonerem!

Veröffentlicht unter Aktuelles, Coputerspiele, Hobbys | Hinterlasse einen Kommentar

Beyblade

Das ist ein Spiel mit über 100 Beyblades und es macht viel Spaß ein Bey kostet 10 Euro und auf der Wilmersdorfer Straße bei Karstadt kostet es nur 5 Euro. Es gibt viele Beyblader zum Beispiel: Ginga,Kyoya,Rayuga und viele mehr. Wenn ihr das seht, dann ist das Beyblade Grevolution das ist beyblade, nur alt.In Läden sind sie schwer zu kaufen, aber auf Ebay oder amazon kann man sie leicht haben.

Veröffentlicht unter Aktuelles, Freizeit, Hobbys | Hinterlasse einen Kommentar

Atomkraft „ja bitte“ oder „nein danke“

Ich sage „ ja bitte“ zu Atomkraft .Ich weiß das viele gegen Atomkraft sind aber bis jetzt decken nur 1,8 % Erneuerbarer Energie . Also ganz wenig bis jetzt hier ist eine kleine Tabelle über die Atomkraft und andere Sachen . Experten sagen sogar das Atomkraft eine Zukunft hat . Sie planen vielleicht ein oder zwei neue

Atomkraftwerke zu bauen . Nehmen wir an das die Regierung im Jahr 2021 alle Atomkraftwerke abschalten dann wird jeder mehr Geld für Strom ausgeben . Dann gibt es auch noch ein anders Problem mit der Erneuerbaren Energie. Denn nehmen wir mal Wasserenergie diese ist ausreichend aber da die Welt immer wärmer wird könnten die Deiche brechen und es über laufen. Also wird eine Energie weg sein . Dann bleibt noch Wind und Sonne. Für Wind braucht man Windräder die kosten für Sonnenenergie braucht man entwedert Solaranlagen oder spezielle Spiegel. Obwohl jetzt schon diese Spiegel in Spanien sind wird das nicht für immerhin Europa reichen. Deshalb wil ich das die Regierung vielleicht ein paar lassen.

 

 

Veröffentlicht unter Aktuelles, Die Welt, Wissen | Hinterlasse einen Kommentar

Brandenburger Tor (Auf Polnisch)

Brama Brandenburska

 

Brama Brandenburska to jedna z najbardziej charakterystycznych budowli w Berlinie.Mieści się w dzielnicy Mitte.Najbardziej zabytkowej cześci Miasta.Zbudowana została w 1971r. Materiał który został wykorzystany do budowy to piaskowieclabski.Zaprojektowana zostala przez Niemieckiego architekta Carla Gottharda Langhansa.Ma wysokośc 26m.oraz szerokośc 65,5 metra.Po obu stronach Bramy znajduje sie sześc kolumn o wysokosci 15m.Mozliwy jest przejazd przez Brame przez 5 przejazdów rozdzielonych kolumnami.Brama Brandenburska znajduje sie w stolicy Niemiec. Budowla ta symbolizuje Jednośc,wolnosc oraz pokój całego Narodu.Radze ją chociaż raz odwiedzic

Pozdrawiam wszystkich,Olo

Veröffentlicht unter Aktuelles, Die Welt, Freizeit, Ratgeber, Wissen | Hinterlasse einen Kommentar

Metin 2

Metin2

Das Spiel ist ein geiles Spiel !

Da kann man sich kostenlos anmelden.Aber ihr müsst das Spiel downloaden und logt euch auf der Welt mit Namen 19.Deimos ein,auf die rote Flagge,nicht auf die gelbe! Es kann man auf Polnisch (.pl) und auf Deutsch (.de) spielen. Aber ich spiele auf Metin2.pl ,darum treffen wir uns nicht und ich heiße auf .pl „ Revilo10“. Mein Lehrer sagt,dass das ein brutales Spiel ist .Meine Mutter sagt: „ Das ist kein brutales Spiel!“Es ist ein Fantasy-Spiel, bei dem du die Kämpfer ausrüsten darfst.

 

 

Veröffentlicht unter Aktuelles, Coputerspiele | Hinterlasse einen Kommentar

Herbsträtsel

HERBSTRÄTSEL

 

Guten Tag, ich bin der ______ . Ich sage euch: Mein______

der ________, kommt dieses Jahr ein bisschen früher.

 

Deswegen muss ich früher gehen und deswegen gibt es ein

Rätsel für euch.

ANLEITUNG:

Setze einfach die unten stehenden Wörter in die freien Lücken ein. (Winter ,Herbst , Freund )

Herbstwitze

Kommt ein Häschen im Herbst zum Gärtner: „Hast du lose Blätter?“
Antwortet der Gärtner: „Massenhaft.“
Darauf das Häschen: „Must du Buch binden lassen.“

 

Sitzen zwei Zahnstocher auf einer Wiese. Entspannt genießen sie den schönen, herbstlichen Tag. Plötzlich watschelt ein Igel an ihnen vorbei. Sagt einer der Zahnstocher: „Ach interessant, ich wusste ja gar nicht, dass hier Busse lang fahren.“

 

Veröffentlicht unter Rätsel | Hinterlasse einen Kommentar

Tischtennis AG in der Katharina Heiroth-Grundschule

 

Tischtennis AG

 

Die Tischtennis-AG ist jede Woche am Donnerstag in der 8.Stunde in der Turnhalle mit Frau Kulasek. Wie es schon im Namen heißt, kann man da Tischtennis spielen. Es sind dort 5 Tische, aber man muss seinen eigenen Schläger mitbringen. Jetzt spielen ungefähr13 Kinder und Thomas, der Helfer. Sie fahren manchmal zusammen zu Schulturnieren, um gegen andere Schulen anzutreten.

Trainingsformen sind z.B. den Ball so lange im Spiel halten, wie es geht und „ping-pong“ spielen,

das bedeutet,immer auf jeder Seite spielen.

Da in der AG spielen zwei Kinder, die auch im Verein beim Tischtennis sind. Für Leute wie mich ist es cool. Ein Verein in unserer Nähe mit Tischtennisabteilung ist z.B.der SC Siemensstadt.

Fair play!

Veröffentlicht unter Freizeit, Hobbys, Sport | Hinterlasse einen Kommentar

Vincent Van Gogh

 

 

vincent van Gogh

Wie wird man ein Künstler,wenn man schon 27 Jahre alt ist und es bislang noch keinerlei Hinweis auf eine besondere Begabung für das Zeichnen oder Malen gegeben hat? In dieser Position befand sich Vincent van Gogh,als sein Bruder Theo ihm im Sommer 1880 vorschlug, Zeichner für illustrierte Zeitschriften zu werden. Er lebte zu dieser Zeit im Borinage,einer belgischen Bergbauernregion, wo eine lähmende Ziellosigkeit von ihm Besitz ergriffen hatte. Niemand konnte ahnen,dass das schwarze Schaf der Familie Van Gogh sich aus dieser scheinbar ausweglosen Situation innerhalb von zehn Jahren zu einem Künstler entwickeln würde, der später weltbrühmt werden sollte, mit seiner aus Tausenden erkennbaren Unterschrift „Vincent“ als Signet.

 

 

 

Veröffentlicht unter Aktuelles, Wissen | Hinterlasse einen Kommentar

Minecraft

                       Minecraft

Minecraft ist ein Spiel, in dem man fast alles bauen kann. Man fängt mit keinen Sachen an doch mit der Hand kann man Sand, Erde und Holz abbauen.

Man kann auch viele NPC. Dörfer finden. Hier sind ein paar Sachen die man machen kann.

Von Olo

Veröffentlicht unter Aktuelles, Coputerspiele | Hinterlasse einen Kommentar

Lego Ninjago

 

                       Lego Ninjago

Lego bauen ist mein Hobby .Ich baue sehr gut, meist Samstags und Sonntags. Am liebsten baue ich mit Lego Ninjago. Es ist ein bisschen schwer, etwa Stufe 7 von 10. Ich habe schon ein paar Modelle gebaut,  z.B.:  Ninja Flugsegler und den Schlangen Quad, den seht ihr unten. Das tolle an Lego ninjago ist, dass es viele verschiedene Schlangen gibt, dass es „Spinner“ gibt .Ein Spinner ist so eine runde Platte, die sich drehen kann . Jede Figur hat 3 Waffen und 5 Spielkarten. Man kann auch alleine spielen. Jetzt gibt es auch noch mehr Spinner und neue Waffen. Übrigens: Es gibt einen neuen Film über Lego ninjago, den man immer am Sonntag um 15.25 auf super RTL gucken kann.            Tschüß

Olo

 

 

Das ist der Ninja-Flugsegler  und dies ist die Vorschau des Filmes.

Hier ist der Schlangen Quad.

 

 

Hier seht ihr den Rattelcopter.                                      Und hier Jays Donner-Jet

 

 

Veröffentlicht unter Freizeit | Hinterlasse einen Kommentar

Margonem

Vollbild anzeigen

 

Margonem to największa polska graficzna gra

MMORPG!!!!!!!!!!

Margonem to prężnie rozwijający się świat, pełen groźnych potworów i unikatowych przedmiotów, świat w którym nieustannie czekają na ciebie nowe zadania do wykonania, a gracze z całej Polski chętnie się z tobą zmierzą w pojedynkach grupowych. Na co jeszcze czekasz?

Jak grasz to czujesz jak gra cie wciąga i nie chcesz przestać!!!!! I pisać z kolegami.Możesz walczyć z potworami. Jak grasz to nie pożałujesz….

Gra nie podlega ściągnięcia i żadnych kosztów.

Rusza się myszką i klawiaturą(sterowanie jest łatwe). GRA OD 8 LAT!!!!!

Veröffentlicht unter Coputerspiele | Hinterlasse einen Kommentar

Elbrus zdobyty!

Relacja Sebastiana Cyranka mieszkańca Złotowa ze styczniowej ekspedycji na Kaukaz

Pomysł wyjazdu na Kaukaz narodził się zupełnie spontanicznie. Sylwek z którym swojego czasu szwendaliśmy się po Europie i Azji Mniejszej natknął się w internecie na dwóch poszukiwaczy przygód, którzy rzucili wyzwanie Usbie – gruzińskiej górze potocznie zwanej ,,panią huraganów“. Jak dowiedzieliśmy się z oficjalnej internetowej strony wyprawy – miała to być pierwsza próba polskiego zimowego wejścia na ten szczyt, co nie było bez znaczenia. Po dokładnym zapoznaniu się z planami ekspedycji Roberta i Jancia, kiedy okazało się, że w ramach aklimatyzacji mamy ,,zahaczyć“ o Elbrus – najwyższy szczyt Europy o wysokości 5642 m n.p.m. jednogłośnie stwierdziliśmy – jedziemy! Przed wyjściem z domu zważyliśmy plecaki, każdy miał ponad 30 kg z czego więcej niż połowę stanowił sprzęt i odzież potrzebna do wspinaczki zimą, a te na Kaukazie nie należą do łagodnych.

Miejscem zbiórki całej ekipy miał być Dworzec Centralny w Warszawie Rano 11 stycznia po spotkaniu ze chłopakami rozpoczęliśmy podróż w stronę Kaukazu. Granicę polsko – białoruską przekroczyliśmy bez większych kłopotów. Nasz dobry nastrój rozsypał się przy okienku jedynego państwowego kantoru wymiany walut. Awaria systemu komputerowego była pierwszym sprawdzianem niezbędnej podczas takich podróży sztuki improwizacji. Do pociągu wpadliśmy dosłownie w ostatniej chwili. Ogromnie żałowałem, że tylko z perspektywy dworców i okien pociągu miałem możliwość obserwacji ,,folwarku Łukaszenki“. Całą grupę zszokował dworzec kolejowy w Mińsku, którego nie powstydziłaby się żadna zachodnia stolica. Właściwie gdyby nie ukraińska kontrola paszportowa nikt z nas nie zauważyłby, że znaleźliśmy się w innym kraju. Odnieśliśmy wrażenie, że granice pomiędzy dawnymi republikami ZSSR są raczej płynne. Utwierdziła nas o tym kolejna kontrola, tym razem ukraińsko – rosyjska poprzedzona kilkuosobową grupa zabawnych i,,tajniaków“. Mimo to 46-godzinna podróż minęła raczej wesoło. Nie zabrakło oczywiście lokalnych suszonych ryb – specjalności tych rejonów a przede wszystkim wspaniałych ludzi. Kolejny raz sprawdziło się powiedzenie – ,,im dalej na wschód tym ludzie mają większe serca“.  W Piatiagorsku – docelowym miejscu naszej kolejowej podróży, zaczepiła nas policja i znalazła ,,spore braki“ w dokumentach. Podróż busem z Piatiagorska do Terskola (republika Kabardyno – Bałkarska) leżącego u stóp Elbrusa przerywana wieloma kontrolami policji i innych magicznych jednostek uzmysłowiła nam, że wkraczamy na terytoria gdzie Rosja często przy pomocy siły pokazuje kto tam rządzi. Ludzie i krajobrazy zaczęły przypominać Gruzję, gdzie swojego czasu spędziliśmy z Sylwkiem kilka dni.  Terskol coś w rodzaju rosyjskiego Zakopanego wyglądał raczej żałośnie. Po znalezieniu kwatery u jednej z przesympatycznych babuszek, zaczęliśmy świętować Nowy Rok (wg juliańskiego kalendarza). Następnego dnia rozpoczęliśmy długo oczekiwaną wspinaczkę na stokach najwyższej góry Europy – Elbrusie – dwuwierzchołkowym wulkanie. Pogoda była idealna, a jedynym kłopotem przyprawiającym o palpitacje serca były grupki zjeżdżających w przeciwnym do naszej trasy kierunku rosyjskich narciarzy i snowboardzistów. Noc – potężnie zmęczeni – przespaliśmy w metalowej budce na wysokości ok.4200 m n.p.m. Oprócz nas w drugim schronie (zaadoptowanym z kadłuba starego samolotu) poznaliśmy parkę rosyjskich alpinistów i Grigorija, rodowitego Sybiraka planującego nazajutrz samotnie zmierzyć się z górą. Temperatura w nocy ok. – 25 C, była pierwszym sprawdzianem naszych nowiuteńkich puchowych śpiworów. Następnego dnia wspięliśmy się po niezbyt bezpiecznym stoku pokrytym lodem na wysokość ok. 5000 m n.p.m., aby się zaaklimatyzować. Niewiele brakowało abym właśnie na tej wysokości zakończył swoje gościnne występy i roztrzaskał się o skały kilkaset metrów poniżej. Podchodząc do reszty ekipy dosłownie w jednym momencie straciłem równowagę, lewą ręką chwyciłem siedzącego Sylwka za nogę, prawą próbując bez skutku wbić czekan w twardy jak skała lód. Sam byłem zdziwiony szybkością swojej reakcji i opanowaniem Sylwka… Naprawdę niewiele brakowało… Posiedzieliśmy tam około godziny popadając w euforię wymieszaną z obawami o jutrzejszą pogodę wybitnie niestabilną w tym rejonie. Schodząc w dół spotkaliśmy ,,naszego“ Sybiraka, który atakując szczyt zgubił drogę i się wycofał. Po zejściu do naszego blaszaka zaczęliśmy się przygotowywać do jutrzejszego ataku szczytowego i pokornie znosić coraz intensywniejsze ataki choroby wysokogórskiej. Humory dopisywały, a sms od Grzecha – naszego meteorologa z Polski napawał dodatkowym optymizmem. Akcja rozpoczęła się o 2 w nocy. Lecz od samego początku zaczął nas prześladować pech – po kilkudziesięciu minutach popsuła mi się czołówka (latarka) więc zostałem z tyłu. Nie mając innego wyjścia cały czas podążałem za znikającymi i pojawiającymi się co chwilę światełkami kolegów. Około 3 nad ranem sznur świateł rozłączył się na dwie pary, jedna zaczęła zbaczać coraz bardziej na lewo, gdzie roiło się od lodowych szczelin. Widząc to dosłownie zgłupiałem, lecz nie pozostawało nic innego tylko mozolnie się wspinać. W pewnym momencie gdy zauważyłem, że reszta ekipy ponownie idzie razem jedno światełko znikło i usłyszałem nawoływania. Kiedy zrównałem się z resztą grupy okazało się, że Grigorij wpadł do szczeliny lodowej. Do natychmiastowej akcji ratunkowej brakowało nam sprzętu, gdyż szczyt atakowaliśmy ,,na lekko“. Robert z Jankiem postanowili zejść na dół po sprzęt. Ja z Sylwkiem zostaliśmy przy szczelinie dodając Sybirakowi otuchy i marznąc niemiłosiernie. Była to chyba najdłuższa i najbardziej traumatyczno – mistyczna noc w mym życiu. Rozgwieżdżone niebo, wokół setki kaukaskich szczytów i Sybirak w kilkunastometrowej szczelinie. Około 7 rano wobec braku jakiegokolwiek kontaktu z resztą grupy Sylwek postanowił zejść niżej w kierunku schronu. Ja zostałem przy, a właściwie nad Grigorim. Dopiero około godz.10 cała grupa rozpoczęła akcję ratunkową i po godzinie walki Grigorij znalazł się na powierzchni. Jak się później okazało Janek i Robert schodząc zgubili drogę i sami znaleźli się wśród lodowych szczelin, jednak udało im się bezpiecznie dotrzeć do bazy i powrócić z niezbędnym sprzętem. Podczas akcji uszkodziłem prawego raka co teoretycznie wykluczyło mnie z kolejnej próby ataku. Po pewnych przeróbkach postanowiłem zaryzykować. Tak jak poprzedniego dnia akcję rozpoczęliśmy ok. godziny 2 w nocy. Tym razem akcja przebiegała sprawnie. O świcie byliśmy już na wysokości 5300 m n.p.m. zaczęły się problemy z oddychaniem. Na tej wysokości powietrze jest już mocno rozrzedzone i każdy krok to spory wysiłek. Chwilami człowiek nie bardzo orientuje się co dzieje się wokoło a nie dotleniony mózg domaga się snu. Generalnie czułem się jakbym śnił na jawie. Około godziny 14 w silnych podmuchach wiatru udało nam się szczęśliwie dotrzeć na szczyt, zawiesić flagi naszych miast, pogratulować sobie sukcesu. Termometr wskazywał -34 C. W głowie kołatała mi tylko jedna myśl – ,, wejście na szczyt to dopiero połowa sukcesu, do momentu zejścia to my należymy do góry, a nie ona do nas“. Każdy z nas był po tych 12 godzinach morderczej wspinaczki mocno wyczerpany i odwodniony, wystarczyłaby niewielka zmiana pogody i mielibyśmy poważne kłopoty z powrotem. Zejście przebiegało raczej sprawnie i ok. 20 wszyscy leżeliśmy już w śpiworach. Każdy przeżywał coś w rodzaju mieszanki wewnętrznego szczęścia i otępienia. Wszyscy byliśmy myślami już przy Usbie.

Następnego dnia po obfitym śniadaniu rozpoczęliśmy chyba najfajniejszą część wspinaczki. Jako że warunki sprzyjały wszelkim formom narciarstwa, wiekszość powrotnej drogi pokonaliśmy na sankach z czterech liter. Szło nam to o tyle sprawnie, że po 3 godzinach znaleźliśmy się na dole. Jak się potem okazało staliśmy się tematem nr 1 doliny, a to za sprawą naszej ,, akcji ratunkowej“. Ratownicy już wiedzieli, że zamierzamy atakować Usbe. Kobieta od której ponownie wynajęliśmy kwaterę, na wiadomość o naszych dalszych planach z poważną miną spytała czy wiemy, że to bardzo zdradliwa góra. Przyjęliśmy to za dobry omen. Następny dzień upłynął nam na szwendaniu się po wiosce, drobnych zakupach i próbach zorientowania się w rozkładzie jazdy rosyjskiego PKS-u, co nie należało do najprostszych zadań. Zwłaszcza, że przeszkadzali nam w tym rosyjscy taksówkarze. Jadąc już autobusem wszyscy jak jeden zakochaliśmy się w jednej z pasażerek, w której żyłach bezapelacyjnie płynęła niebieska krew. Po kilku godzinach marszu dotarliśmy do Alpinłagru. Jako, że było już dosyć późno postanowiliśmy rozpalić ognisko i przespać się w jednej z napotkanych wiat. Rano ruszyliśmy lewą stroną doliny Sheldy w stronę Ushby. Że była to strefa przygraniczna skontrolowali nas rosyjscy żołnierze, ostrzegając, że w razie przekroczenia granicy z Gruzją (Ushba leży na jej terenie) będziemy mieli kłopoty. Wysłuchaliśmy ich zimowych bajek i ruszyliśmy dalej. Około południa dotarliśmy do czoła lodowca w postaci olbrzymiej, kryształowo niebieskiej jaskini, której piękno po prostu poraża. Postanowiliśmy, że po powrocie zatrzymamy się na dłuższy piknik w tej niebiańskiej scenerii. Na lodowcu zaczęła się ciężka przeprawa w śniegu po pas i omijanie szczelin lodowych. Obóz rozbiliśmy w totalnych ciemnościach. W nocy wiatr zerwał tropik z naszego namiotu i do końca nocy nie mogliśmy spokojnie zasnąć. Wiatr wzmagał się z każdą chwilą. Zeszło też kilka lawin. Następnego dnia postanowiliśmy podejść pod sam lodospad i spróbować się na niego wspiąć tylko z niezbędnym sprzętem. Nasze humory zdecydowanie popsuł sms z prognozą pogody – zapowiadający załamanie. Ja zacząłem się źle czuć i nafaszerowany antybiotykami postanowiłem pozostać w bazie. Chłopakom udało się wspiąć na wysokość ok. 4000 m n.p.m., jednak wobec pogarszających się warunków postanowili wrócić. Widoczność spadła praktycznie do kilkunastu metrów. Następnego dnia w konkretnej zadymie śnieżnej zaczęliśmy zwijać obóz i wycofywać się w stronę ,,Alpinłagru“. Po zejściu z lodowca ogrzaliśmy się w jednym z przydrożnych barów. I wieczorem na pace półciężarówki wróciliśmy do Terskola. Usba nie bez powodu zwana ,,panią huraganów“ pokazała zęby. W Mineralnych Wodach – mieście skąd odchodzą pociągi w stronę Polski poznaliśmy grupę Czeczenów jadących do naszego kraju poprosić o azyl. Ich opowieści o sytuacji w ,,zbuntowanej republice“, porwaniach i torturach spokojnie mogłyby posłużyć za dobry horror. 60 godzinną jazdę do Brześcia praktycznie przespałem wymęczony antybiotykami i chorobą. Na granicy białorusko – polskiej doszło do awantury z celnikami. Do domu wróciliśmy 29 stycznia bogatsi o kolejne podróżnicze i wysokogórskie doświadczenia, oczywiście z kolejnym planem wyprawy. Korzystając z okazji chcielibyśmy podziękować za pomoc i finansowe wsparcie burmistrzowi Jastrowia Ryszardowi Sikorze i Radzie Miasta Jastrowie, firmie Rek-Swed ze Złotowa i firmie Brusport Sebastiana Bruskiego – wyłącznemu dystrybutorowi odzieży Lill Sport na Polskę. Złotów, luty 2005 Sebastian Cyranek

 

Veröffentlicht unter Orte, Weltreisen | Hinterlasse einen Kommentar

Electro Conrad

Elektro Conrad

1923 wurde das Unternehmen von Max Conrad in Berlin gegründet, sein Sohn Werner Conrad verstärkte den Versandhandel. 1946 zog das Unternehmen nach Hirschau (Oberpfalz). Werner Conrads Sohn wurde 1973 mit 37 Jahren Gesellschafter. Der Versandhandel lief gut, in Süddeutschland wurden im laufe der Jahre 18 weitere TECHNIK- KAUFHÄUSER errichtet, 1976 wurden 220 Mitarbeiter beschäftigt.

Veröffentlicht unter Aktuelles, Wissen | Hinterlasse einen Kommentar